Etterslektsliste

Dersom du vil skaffe deg betre oversikt over slekta di, kan det vere nyttig å lage ei eller fleire
etterslektslister. Dette blir fort eit omfattande arbeid, dersom du til dømes vil ha oversikt over
alle dine firmenningar og nærmare slektningar, må du nok til med minst 8 ulike slektslister -
ei liste for kvar av forfedrane du går utifrå.

I framstilling av slike lister vil eit slektstre vere veleigna. Her tek du utgangspunkt i ein
av dine forfedre som rot av treet, og følgjer så stammen utover, med forskjellig tal på greiner
alt etter kor mange barn kvar person i slekta har. Her er det mogleg å utvide treet etter kvart
som nye slektsledd kjem til, og greiner som viser seg å ikkje vere fruktbare kan til dømes stå
som visna eller avsagde greiner...

System:
Det kan ofte vere innvikla å halde styr slekta i ei etterslektsliste eller eit slektstre. Det er
ønskjeleg å lett kunne finne ut kor nær i slekt ein er med dei andre på treet eller i lista,
og då er det kjekt å ha eit system som viser dette.
Eg har valt å lage meg eit system der eg registrerer dei ulike generasjonane med ulike typer.
Dette inneber at alle av min generasjon til dømes blir registrert med ein normal liten bokstav (a),
mine foreldre ein utheva liten bokstav (a), besteforeldre ein normal stor bokstav (A),
oldeforeldre ein utheva stor bokstav (A), tippoldeforeldre ein skråstilt normal liten bokstav (a)
og så utover så langt det er behov. Oversikten i mitt anegalleri viser bruken av disse bokstavane
i praksis.

For slektslinjer i nyare generasjonar kan ein til dømes bruke: eit utheva stort romertal (I) for barn,
for eit normalt stort romartal (I) for barnebarn og for oldebarn eit utheva lite romartal (i) osb.
Ein kan sjølvsagt bruke andre teikn (t.d. vanlege tal) dersom ein ønskjer det, men pass på at du
ikkje blandar dei saman med nummera i anelista.

Framgangsmåte:
Du må her ta utgangspunkt i ein av dine aner, og så gje hans barn fortløpande bokstavar etter
kva nivå dei er på i høve til deg. Vil du skrive opp etterslekta etter oldefar din, så gir du han ein
bokstav på nivået med utheva stor bokstav, og barna hans får då normal stor bokstav utifrå
rekkefølgja dei blei fødde i (A - B - C osb.). Sidan går du vidare til neste generasjon og fører
barna deira med utheva små bokstavar.
Prinsippet er at alle med same teikn er på same nivå i slektslista utifrå den ane ein går utifrå.
Dette vil innebere at alle etterkomarane med normal liten bokstav etter ein person som framstår
i lista som deira oldefar (stor utheva bokstav), vil vere tremenningar. Borna deira (utheva store
romartal) vil då følgjeleg vere firmenningar, og sjølvsagt vil foreldra (utheva liten bokstav) vere
syskjenbarn. For å skilje ulike slektslister ifrå kvarandre, bør du vise til nummeret personen du
går utifrå har i anelista di. Skal du då vise til ein bestemt person i slektslista vil du kunne vise til
hans/hennar plass i lista utifrå systemet: (ane 14-15; B - A - e - c). Han vil då vere din
tremenning på di mormor (7) si side av slekta.
For mi eiga slekt har eg til no greidd å skaffe oversikt over mine femmenningar (utifrå lokale
bygde-/slektsbøker), men eg har håp om etter kvart å ha rimeleg bra oversikt over all slekt
tilbake til seksmenningar.