Treblås-
instrument
Treblåsinstrumenta har fått namnet sitt fordi dei i starten var laga av tre. Mange av dei er no laga av andre materiale, som til dømes messing, men dei høyrer likevel til i denne instrumentgruppa.
Alle treblåsinstrumenta i korpset har eit klaffesystem for å lage ulike tonar. Den typen klaffesystem som no er i bruk er ikkje eldre enn 150 år, men sjølve ideèn er mykje eldre.
Munnstykka på treblåsinstrumenta kan ein dele i tre grupper.
Treblåsinstrumenta i korpset er:
Fløyte
Obo
Klarinett
Saxofon
Fagott
Munnstykka på treblåsinstrumenta kan ein dele i tre grupper.
Enkelt rørblad
Dobbelt rørblad
Blåsehol
Klarinetten og saxofonen har munnstykke med enkelt rørblad.
Munnstykka kan vere laga både av tre, plast, glas
og andre materiale. Ein brukar eit klemme som vert kalla ligature for å
feste eit rør til munnstykket. Når ein bles vil røret
vibrere og ein får lyd ut av instrumentet.
Klarinettmunnstykke Enkle rør Saxofonmunnstykke
Ligature (klemmer) og hetter for å beskytte rør og munnstykke.
Doble rørblad har to parallelle rør som er festa saman, og så sett på instrumentet ved hjelp av ei korkhylse. Når ein bles på enden av røret vil det vibrere, og ein får lyd. For å vibrere lett må røret lagast av mjukt og elastisk tre frå ein sivtype. Dei doble rørblada må tilpassast nøye av den som skal spele på det, noko som er både tidkrevjande og må gjerast svært nøyaktig.
Oborør Fagottrør
Tverrfløyta og piccolofløyta har begge eit
hol som ein bles i for å få lyd.
Begge fløytene er kantblåseinstrument, der
ein bles mot ein skarp kant, noko som gjer at lufta deler seg. Når
lufta deler seg vil lufta i røra vibrere, og ein får lyd.
Desse blåsehola kan vere anten på enden av
fløyta, eller som på tverr- og piccolofløyta, på
sida av fløyta.
